Χορέυοντας Επαγγελματικά

Δημοσιεύτηκε Σάβ, 27/04/2013 - 12:04

Είναι ένα από τα αρκετά σκληρά επαγγέλματα που σπάνια αναγνωρίζονται ως τέτοια. Η καλλιτεχνικότητα που περιβάλλει και ταυτόχρονα αποτελεί τον πυρήνα του χορευτή συχνά έχει οδηγήσει σε λανθασμένες αντιλήψεις σχετικά με το τι χρειάζεται κανείς για να ακολουθήσει αυτόν το δρόμο. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί να ξεκινούν με ενθουσιασμό, προσδοκώντας άλλα από αυτά που βρίσκουν και τα οποία τελικά τους αναγκάζουν να παραιτηθούν.

Το επάγγελμα του χορευτή είναι ιδιαίτερα σκληρό, απαιτεί καθημερινή δουλειά, υπομονή και επιμονή. Ορισμένοι μάλιστα το παρομοιάζουν με extreme sport. Ο χορευτής είναι πάντα ένας μαθητής, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αν θεωρήσει ότι δεν έχει κάτι άλλο να μάθει, τότε κινδυνεύει να ξεπεραστεί. Ωστόσο, αυτό που έχει σημασία να γνωρίζει είναι πως η πραγματική γνώση έρχεται με την εξάσκηση ή την παράσταση, δηλαδή με τον χορό, και όχι με τη θεωρία.

Από την άποψη της επαγγελματικής πορείας, ο χορευτής κάθε άλλο παρά είναι βέβαιο ότι σε μια δουλειά θα πάρει αυτό που επιθυμεί ή θεωρεί ότι του αξίζει, ή και τα εύσημα που ίσως του αναλογούν. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αν θέλει κανείς να πετύχει, θα πρέπει να επιμένει και, κυρίως, να αποδεικνύει διαρκώς ότι είναι άξιος σε αυτό που κάνει. Εκείνο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζει κανείς, είναι ότι η καριέρα του χορευτή εμπεριέχει έναν σημαντικό κίνδυνο που υπάρχει σε λίγα επαγγέλματα: αυτόν της ξαφνικής, της αναγκαστικής και οριστικής διακοπής. Για παράδειγμα, ένα ατύχημα, εντός ή εκτός σκηνής, μπορεί να αποβεί μοιραίο για το χορευτικό μέλλον του.

Οι δυσκολίες αυτές (και άλλες πολλές) δεν θα πρέπει να αποτρέψουν κάποιον από το να στραφεί στο χορό, εφόσον θεωρεί ότι αυτό του ταιριάζει να κάνει. Κάθε άλλο· είναι απαραίτητες, ώστε να γνωρίζει τι θα συναντήσει στην πορεία που έχει επιλέξει.

Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουν τις δυσκολίες αυτές και όσοι απλώς ενδιαφέρονται για το μπαλέτο.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Χορού που θα εορταστεί στις 29 Απριλίου (ή στις 27, για ορισμένους δήμους της χώρας, λόγω Μεγάλης Εβδομάδας), σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα σε αυτό το ιδιαίτερο επάγγελμα για να φωτίσουμε διάφορες πτυχές του. Όσοι λοιπόν ασχολείστε με τον χορό και θέλετε να γράψετε κάτι για αυτό το επάγγελμα/τέχνη που αγαπάτε, τις ομορφιές και τις δυσκολίες του, στείλτε μας το κείμενό σας στο info@edujob.gr.

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Χορού

Αθήνα («Ημέρα Χορού»)

Θεσσαλονίκη («Χορός»)

Ένα ενδιαφέρον κείμενο μας έστειλε η κυρία Αλέξια Μαργαρίτη, αποκαλύπτοντάς μας μια διαφορετική διάσταση του χορού. Διαβάστε, λοιπόν, για τη χοροθεραπεία.

ΧΟΡΟΣ: ΠΩΣ Η ΤΕΧΝΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙA - ΧΟΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ο άνθρωπος κινείται. Κινείται από τα πρώτα στάδια της ύπαρξής του, ως έμβρυο, αλλά και από τη στιγμή που θα γεννηθεί.

Κινείται αρχικά αδόμητα για να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Αν η εξέλιξή του ολοκληρωθεί ομαλά, ψυχικά και σωματικά, τότε θα έχουμε έναν ολοκληρωμένο υγιή ενήλικα.

Πολλές συζητήσεις γίνονται για το ποια κίνηση θεωρείται χορός. Η συνεχόμενη, η ρυθμική, η επαναλαμβανόμενη κ.λπ.; Τελικά όμως τι σημασία έχει; Ίσως αν τοποθετήσουμε σε σειρά κινήσεις, φτιάχνουμε ένα κινητικό μοτίβο, που αν του δώσουμε ρυθμική και καλλιτεχνική διάσταση γίνεται χορός.

Χορός με μουσική η χωρίς.

Ο χορός προσφέρει στον άνθρωπο μία μη λεκτική γλώσσα, που του επιτρέπει να δηλώνει και να εκφράζει τα συναισθήματά του.

Η χοροθεραπεία προτείνει στον άνθρωπο-«χορευτή» τον τρόπο να εκφραστεί ασυνείδητα, άμεσα, ευχάριστα και διασκεδαστικά. Μέσω εναλλακτικών δρόμων, η χοροθεραπεία στοχεύει στη διαδικασία της συνειδητοποίησης των προβλημάτων του κινουμένου, των επιθυμιών του, των πραγματικών αναγκών του, βρίσκοντας τους δρόμους για την πραγματοποίηση των επιθυμητών αλλαγών.

Ξεκινώντας από την κίνηση που άλλοτε προτείνεται από τον θεραπευτή, άλλοτε από τον ίδιο το χοροθεραπευόμενο, με μουσική ή χωρίς, ο κινούμενος βρίσκει την προσωπική του κινησιολογική-χορευτική γλώσσα.

Ο χοροθεραπευόμενος υφαίνει χορεύοντας τη δικιά του προσωπική ιστορία συμπαρασύροντας και τα άλλα μέλη της ομάδας στη συν-κινούμενη συμβολική ή πραγματική κίνηση.

Η ομάδα είναι ο συμπαραστάτης, ο βοηθός, ο συνδημιουργός. Ο συνδυασμός των κινήσεων, του ρυθμού, του χορού και του τραγουδιού δρουν σε συμβολικό επίπεδο. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη να λειτουργεί και με σύμβολα, τα οποία του επιτρέπουν να δίνει τελετουργική μορφή στις ανάγκες του, με τη γραφή, τις κινήσεις, το χορό, τη μουσική κ.λπ. και έτσι να παράγει τέχνη η οποία λειτουργεί ως μηχανισμός εξιδανίκευσης.

Αλέξια Μαργαρίτη PhD, GADTR Sr

Καθηγήτρια Χορού-Χοροθεραπεύτρια

τ. πρόεδρος της Ένωσης Χοροθεραπευτών Ελλάδας

www.kichore.gr

e-mail: kichore@otenet.gr

τηλ. 6944 774276

Ειδήσεις