Πάνω από 200 E-Learning Προγράμματα

Διεκδικείτε, επιτίθεστε ή απλά υποχωρείτε; (α΄ μέρος)

Πολλές φορές, μπορεί να αισθάνεστε ότι δεχτήκατε μια απόφαση που σας αφορούσε πολύ εύκολα, χωρίς να εκφράσετε τη θέση σας κατάλληλα ή, ακόμη χειρότερα, να μην την εκφράσατε καθόλου. Άλλες πάλι φορές μπορεί κάποιοι από εσάς να χάσατε τον έλεγχο, με αποτέλεσμα να μην μπορέσατε να μεταφέρετε σωστά τη θέση και τις απόψεις σας. Η επικοινωνία των απόψεων και των συναισθημάτων μας με τον κατάλληλο τρόπο, χωρίς δηλαδή να υποτιμάμε και να προσβάλουμε τη θέση των άλλων, αλλά και χωρίς να καταπατώνται τα δικά μας δικαιώματα μεταφράζεται σε μια ικανότητα που ονομάζουμε διεκδικητικότητα (Καλπάκογλου, 1998).

Η διεκδικητικότητα, που βρίσκεται ανάμεσα στην παθητικότητα, με την οποία αδυνατεί κάποιος να στηρίξει τη θέση του, και την επιθετικότητα, με την οποία αποβλέπει κάποιος μόνο στη νίκη και δεν στηρίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, είναι ο μόνος τύπος συμπεριφοράς που θέτει σε ισότιμη βάση την επικοινωνία ανάμεσα στις δυο πλευρές (Παπακώστας, 1994). Ο συγκεκριμένος τύπος ικανότητας οδηγεί σε ένα υψηλότερο επίπεδο αυτοπεποίθησης και δίνει την αίσθηση ότι μπορεί κανείς να αποφασίζει για την πορεία της ζωής του. Εάν ένα άτομο δεν ξέρει πώς να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, είναι πολύ πιθανό να βιώσει αρνητικά συναισθήματα, όπως θλίψη, θυμό, αδυναμία, απογοήτευση, άγχος, αλλά και να εκδηλώσει σωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους και υψηλή πίεση.

Η έλλειψη διεκδικητικότητας είναι δυνατό να προκαλέσει προβλήματα σε σημαντικές σχέσεις, όπως στην οικογένεια ή στην εργασία. Πολλοί άνθρωποι δεν εκφράζουν τις απόψεις τους ή τα συναισθήματά τους από φόβο μήπως δυσαρεστήσουν τους άλλους ή γιατί δεν θέλουν να εμπλακούν σε μια διαφωνία ή πιθανή σύγκρουση. Για παράδειγμα, αποφεύγουν να παραπονεθούν αν δεν εξυπηρετηθούν καλά σε ένα κατάστημα ή σε ένα εστιατόριο, αποφεύγουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε μια συζήτηση με φίλους επειδή φοβούνται ότι δεν θα τους συμπαθούν.

Υπάρχουν ορισμένοι που δυσκολεύονται να επιδείξουν διεκδικητική συμπεριφορά σχεδόν σε όλες τις κοινωνικές καταστάσεις και άλλοι που δυσκολεύονται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Κάποιοι μπορεί να τα καταφέρνουν πολύ καλά με τον κοινωνικό περίγυρο, αλλά έχουν δυσκολίες και είναι υποχωρητικοί με τους σημαντικούς για αυτούς ανθρώπους. Άλλα πάλι άτομα είναι άνετα με τις στενές προσωπικές σχέσεις και έχουν πρόβλημα με τις κοινωνικές. Όσο πιο σημαντική είναι η σχέση, ωστόσο, τόσο πιο σημαντική είναι η έκφραση της διεκδικητικότητας.

Η διαδικασία του να γίνει ένα άτομο διεκδικητικό είναι απαιτητική και χρειάζεται να αναπτύξει κανείς εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Χρειάζεται πρακτική, η οποία θα ήταν βοηθητικό να ξεκινήσει με πιο εύκολες καταστάσεις, ώστε να αναπτύξει αυτοπεποίθηση, προκειμένου να μπορέσει να χειριστεί και καταστάσεις οι οποίες τον δυσκολεύουν περισσότερο.

Στο δεύτερο μέρος θα δούμε πώς μπορεί κάποιος να αναπτύξει τη διεκδικητικότητά του σε βάθος χρόνου.

 

Βασιλική Ξηρού
Ψυχολόγος

 

Βιβλιογραφία

Καλπάκογλου, Θ., Γενά, Α., Μπουλουγούρης, Γ., Σιδηροπούλου-Δημάκου, Δ., Τομαράς, Β., Φωκά-Χριστογιαννοπούλου, Π. (1998). Θέματα γνωσιακής και συμπεριφοριστικής θεραπείας. Τόμος Γ'. Δεύτερη έκδοση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Παπακώστας, Ι. (1994). Γνωσιακή ψυχοθεραπεία. Αθήνα: Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς.

 



 

Προγράμματα e-Learning

Uoa Gifts shop